Groene circulaire meststoffen:

wat zijn het, waarom willen we ze en gaan we het ermee redden?

Kunnen we een betaalbaar, biodiversiteit sparend, fossiele mest-vrij en toch voor iedereen voedselzeker landbouwsysteem maken? Zowel Brusselse als Haagse beleidsmakers stellen boeren, de levensmiddelenindustrie en de detailhandel voor die uitdaging.

In een serie van 7 artikelen onderzoeken agrobioloog Henk Breman en melkveehouderszoon Jeroen van Buuren de geschiedenis van de mens vanuit de beschikbaarheid van mest. Wat heeft het leven in petto voor de mens zónder mest die gemaakt is met fossiele energie?

De reeks is gepubliceerd op Foodlog in november 2021 in opdracht van Agrifirm.
De delen zijn niet vrij toegankelijk; zonder account kun je 3 artikelen gratis lezen per maand op het platform Foodlog.

Deel 1: Wat zijn het, waarom willen we ze en gaan we het ermee redden?
Deel 2: Van stedelijke beerput naar kunstmest en weer terug
Deel 3: Te duur? – Groene Circulaire Meststoffen
Deel 4: De voor- en nadelen van Groene Circulaire Meststoffen
Deel 5: Verlaten van lineaire landbouw heeft grote consequenties voor onze manier van leven
Deel 6: Groene Circulaire Meststoffen (6): Landbouw en ongelijkheid
Deel 7: Maak van Groene Circulaire Meststoffen geen doekje voor het bloeden


Omslagbeeld voor de reeks ‘Groene circulaire meststoffen: wat zijn ze, waarom willen we ze en gaan we het ermee redden?’ tegen een landbouwachtergrond met jonge plant in aarde.

Deze serie wordt, zonder enige redactionele invloed, mogelijk gemaakt door boerencoöperatie Agrifirm. (2021): Boeren hebben behoefte aan perspectief en willen graag een duidelijk beeld van de meststoffen die ze de komende 30 jaar mogen gebruiken. Dat beeld is er op dit moment nog niet en kan daarom in de openheid van een niet-ideologisch en zo feitelijk mogelijk gesprek ontwikkeld worden. Een en ander als voorbereiding op (politieke) meningsvorming en normstellingen.

(2021) Het Planbureau voor de Leefomgeving adviseert de overheid te komen met dwingende normen voor circulariteit, met name op het gebied van landbouw. Eén van de belangrijkste circulaire schakels in de landbouw is die van mest. Dieren (mensen incluis) eten planten of elkaar en produceren mest die voedsel is voor nieuw leven. Werkt die natuurlijke circulariteit ook in het landbouwsysteem, dat wil zeggen in de natuur die we hebben ingericht om de wensen van naar welvaart strevende mensen optimaal te bedienen? We willen genoeg te eten hebben en daar niet al te veel voor betalen. Tevens willen we de biodiversiteit versterken. Met kunstmest kan dat, een strategie waar de VS op in lijken te zetten. Europese overheden willen er vanaf omdat het maken van kunstmest veel fossiele energie kost en bij te royale toepassing de bodem uitboert. Op dit moment ligt de kunstmestfabriek van Yara in Sluiskil stil omdat de aardgasprijzen te hoog zijn om tegen acceptabele prijzen kunstmest te produceren. Een nieuw tijdperk kondigt zich aan. De EU had al besloten voor 25% fossielvrije landbouw te gaan. Den Haag en Brussel stellen de voedselketen voor een nieuwe uitdaging met nieuwe normen waaraan de landbouw moet voldoen.